უკანონო კანონები

 ავტორი: მირანდა ცეცხლაძე ბავშვობაში ხშირად მესმოდა ფრაზა „ქურდი ვარ“, ქურდული მენტალიტეტის მქონე მოზარდები საქმეს რომელიმე მიყრუებულ გადასახვევში „არჩევდნენ“, მოლაპარაკების შემთხვევაში ბრბო მალევე იშლებოდა და უბრუნდებოდა საყვარელ „ბირჟას“ „გასამაგრებლად“. სიტუაციის დაძაბვის შემთხვევაში კი, ხშირი იყო ფიზიკური შეურაცხყოფა. ფერადად დანახული შავ-თეთრი სამყარო, რომლის წევრობა დღესაც ბევრ ახალგაზრდას უნდა, არ კარგავს აქტუალობას. ქურდული სამყარო- პირთა ნებისმიერი ერთობა, რომელიც…

ტრადიციები, რომლებიც შთამომავლობას არ უნდა გადავცეთ 

 ავტორი: მაკო ჯაბუა მსოფლიო გლობალიზაციის ფონზე სულ უფრო მეტ აქტუალობას იძენს მცირე კულტურების იდენტიფიკაციის პრობლემა. მსოფლიო ცივილიზაციასთან ინტეგრირება, ხშირად კულტურული წარსულის სრულ იგნორირებას მოითხოვს. „ეს ერთგვარი პარადოქსია, როგორ გახდე თანამედროვე და ამავე დროს, დაუბრუნდე საწყისს, როგორ ააღორძინო ძველი ცივილიზაცია და იქცე  უნივერსალური ცივილიზაციის ნაწილად,“- წერდა პოლ რიკორი, გერმანელი ფილოსოფოსი. ტრადიცია გარკვეული სოციალური ჯგუფის ისტორიულად ჩამოყალიბებული…

თავისუფლება ლომთა ხვედრია?!

ავტორი: მარიამ გაბრიჩიძე თითქოს ნორმალურ სახელმწიფოში ვცხოვრობთ, არჩევნები ითვლება რომ გამჭვირვალედ ტარდება. თითქოს, უნდა გქონდეს განცდა, რომ სახელმწიფო ეს შენ ხარ, მაგრამ… მაგრამ რეალურად, ვერ ცხოვრობ ისე, როგორც შენ „გისწორდება“. 17მაისი, რომელიც ყველა ცივილიზებულ სამყაროში აღინიშნება როგორც ჰომოფობიასთან ბრძოლის საერთაშორისო დღე, აქ შეუძლებელია რაიმე მსგავსი ჩაატარო. ეს გამოხატვის თავისუფლება არაა, ეს არის გარყვნილების პროპაგანდა– გეტყვიან…

ბავშვების ივნისი

ავტორი: ნანუკა მაღლაკელიძე 2000 წელს 5 წლის ვიყავი. იმ დროს ქვეყანაში სოციალურ–პოლიტიკური მოვლენები იმგვარად იყო აწყობილი, რომ საზოგადოება ე.წ. გრაფიკებს ელოდა. წყალი გრაფიკით, გაზი გრაფიკით, დენი გრაფიკით. ჩემი ასაკიდან გამომდინარე ვერ ვიაზრებდი რას ნიშნავდა საათებზე მორგებული რესურსები, თუმცა, ზუსტად ვიცოდი, რომ როგორც კი მზე ჩავიდოდა და ფანჯრებში დღის სინათლე გამუქდებოდა, ელექტროენერგია მოვიდოდა, მეც ველოდი იმ…

რა დამავიწყებს 13-ს?

ავტორი: მირანდა ცეცხლაძე 2015 წლის 13 ივნისი, 00:00 წუთი, ყიფშიძის 2 ნომერში საძინებელში ვიწექი, როცა გაფითრებულმა მამაჩემმა შემომიღო კარი და მთხოვა ფანჯრიდან გადამეხედა. არაფერი, არაფერი არ ჩანდა გარდა წყლისა, რომელიც ისე იყო ადიდებული, რომ დაეფარა ვერეს ხეობაში არსeბული ყველა სახლი, მე შოკირებული ვიყავი, სტიქიის შესახებ არაფერი ვიცოდი, სასწრაფოდ ჩავრთე ტელევიზორი და თავი უსუსურ ადამიანად ვიგრძენი,…